Dao zit hae den, de vors van de Belhamels beej ós thoes op de bank. Ich kwaam zelf net mèt ‘t fietske achteröm en as of hae mich haet sjtaon op te wachte piepte hae stillekes mei nao binne mèt de wäörd “ich kóm d’r ff eine drinke”. Mèt sjtomheid gesjlage heb ich öm maar binne gelaote en ‘n fles beer gepak. De ieërste opdrach die ich kreeg waas öm miene partner toch maar effkes oet bed te haole want dit ging ós allebei aan.
Wie weej same in de woeënkamer zote kwaam den toch ‘t hoeëge waord d’r oet, “wils dich de nieje Belhamelprins waere?”
Netuurlik waas ‘t antwoord direk “JAO”. Dao heufde ich neet vur nao mien vrouw te kieke. Ich had veurig gehaop det die vraog oeit zól kómme maar had ze nów totaal neet zeen aankómme. De aafgeloupe jaore zien zó’n jonge men gevraog öm prins te waere, ich waas al bang det mien kans verkeke waas. Maar ich bön hartsjtikke bliej det ich same mèt uch de vastelaovend 2027 meug gaon viere!